Kumo moja, kumo

Kumo moja, kumo,
powiedzże kumowi,
niech się nie zaleca
memu fartuszkowi.

Oj, da, oj, da…

Bo ten mój fartuszek,
taka droga szata,
ja se go nie kupie,
aż za cztery lata.

Oj, da, oj, da…

Fartuszka drogiego
nigdy nie żałuję,
jak się [?]
to go nie zniszczycie.

Oj, da, oj, da…

Nie zniszczy, nie zniszczy,
fartuszka drogiego,
choćby się zalecał
do rana białego.

Oj, da, oj, da…